NAWIGACJA STRONY

STRONA GŁÓWNA

 

 

Chwile wzruszeń i zadumy w SP Borkowo

Dzień 29 kwietnia 2011 roku w Szkole Podstawowej im. Papieża Jana Pawła II w Borkowie był wyjątkowy. Bohater – Jan Paweł II …
Na dwa dni przed beatyfikacją Papieża odbyła się w naszej szkole piękna i wzruszająca uroczystość poświęcona patronowi p.n. „Droga do świętości”. Były pieśni, wspomnienia, wiersze i … białe róże, bo białą sutannę nosił Papież. Na korytarzu przejmująca cisza, na ekranie kadry z osobą Jana Pawła II, od których trudno oderwać wzrok. Wszyscy uczniowie, nauczyciele oraz pracownicy szkoły odświętnie ubrani. Podniosły nastrój, bo beatyfikacja wielkiego Polaka – patrona naszej szkoły – to niezwykłe wydarzenie w historii Polski i świata.

To ogromny honor i zaszczyt. Na ten dzień czekały miliony wiernych na całym świecie, choć już w chwili śmierci Papieża na Placu św. Piotra skandowano „Santo Subito”, więc beatyfikacja była tylko kwestią czasu. Nigdy przedtem w dziejach współczesnego kościoła  proces beatyfikacyjny nie odbył się tak szybko. Wśród nas był święty człowiek, który w zwykły, ludzki sposób okazywał bliskość: wyciągał ramiona, głaskał po głowie, długo trzymał za rękę. Tylko tak może zachowywać się ktoś, kto kocha drugiego człowieka.  Potrafił zgromadzić wokół siebie ludzi wielu wyznań i narodowości, bo  miłość i dobroć nie zna podziałów. Szczególne znaczenie w życiu Papieża miały spotkania z młodzieżą, ponieważ stawiał na młodych i to ich czynił odpowiedzialnymi za przyszłość świata.

Aktor, poeta, dramaturg, teolog i filozof, kapłan, Papież, a przede wszystkim przyjaciel ludzi.

„Przecież nie cały umieram. To, co we mnie niezniszczalne – trwa”, „Człowiek jest wielki nie przez to, co ma, lecz przez to, czym dzieli się z innymi”, „Świat Was potrzebuje”, napisał niegdyś Jan Paweł II, a my te prawdy staramy się zaszczepiać w młodym pokoleniu.

Uczniowie występujący: Natalia Dobrowolska, Jakub Papież, Joanna Kordal, Natalia Banach, Robert Podeszwik, Aleksandra Cudnik, Weronika Sielawa, Natalia Patalan.

W roli lektorów nauczyciele: Jadwiga Elżbieta Konstanty, Teresa Murawska, Beata Szewczyk oraz Dyrektor szkoły – Dariusz Wojciech Przestrzelski.

Poczet sztandarowy: Kamila Stodulska, Oliwia Filipkowska i Szymon Kordal.

Pamiętamy Ojcze Święty!

Beata Szewczyk

zobacz galerię

29 kwietnia 2011 r. 

Beatyfikacja Jana Pawła II

412JP II beatyfikacja3.jpg409JP II beatyfikacja01.jpg

Proces beatyfikacyjny Jana Pawła II był jednym z najkrótszych w historii Kościoła.

Proces beatyfikacyjny papieża Jana Pawła II był jednym z najkrótszych w historii Kościoła - trwał niecałe sześć lat. W trakcie procesu przesłuchano 122 świadków i zgromadzono liczącą 2414 stron dokumentację.

 

Beatyfikacja Jana Pawła II odbyła się 1 maja w Watykanie, w przypadającą wówczas Niedzielę Bożego Miłosierdzia. Benedykt XVI zatwierdził dekret uznający prawdziwość cudu dokonanego za wstawiennictwem Jana Pawła II. Tym samym zakończył jego proces beatyfikacyjny

Uroczystościom beatyfikacyjnym przewodniczył w Watykanie osobiście Benedykt XVI. Z kolei Prefekt Kongregacji Spraw Kanonizacyjnych podkreślił, że prace procesowe odbywały się bez żadnej taryfy ulgowej. Wprost przeciwnie, dodał kard. Angelo Amato, cały proces był drobiazgowo badany po to, by odrzucić jakiekolwiek wątpliwości i pokonać wszystkie trudności. Jak zauważa z kolei postulator w procesie beatyfikacyjnym, ks. Sławomir Oder, taka postawa stanowiła odpowiedź na prośbę Benedykta XVI o to, by pracować szybko i rzetelnie.

„W praktyce decyzja Ojca Świętego oznacza to, że zakończył się etap kanoniczny procesu. Doszliśmy do ostatniego momentu, w którym Papież swoim autorytetem potwierdził, że wyniki przeprowadzonych badań pozwalają na uznanie, iż cud przypisywany wstawiennictwu Jana Pawła II, które doprowadziło do uzdrowienia francuskiej zakonnicy z choroby Parkinsona, rzeczywiście miał miejsce. Cud ten jest potwierdzeniem przekonania ludu Bożego o świętości Jana Pawła II” – powiedział Radiu Watykańskiemu ks. Sławomir Oder.

Beatyfikacja (łac. beatificare - wyróżniać) to akt kościelny, uznający osobę zmarłą za błogosławioną, zezwalający na publiczny kult, ale o charakterze lokalnym (np. w danej diecezji). We wczesnym średniowieczu beatyfikacji dokonywano spontanicznie, później wymagana była zgoda Synodu Biskupów i Stolicy Apostolskiej. Od roku 1634 beatyfikację może zatwierdzić tylko papież; proces beatyfikacyjny regulowany jest przez konstytucję apostolską Divinus Perfectionis Magister wydaną 25 stycznia 1983 roku przez papieża Jana Pawła II.

Choć często przyrównuje się lub nawet utożsamia akt beatyfikacji i kanonizacji, w rzeczywistości ich sens jest różny. Beatyfikacja oznacza zezwolenie Kościoła na rozpoczęcie kultu publicznego; którego zewnętrznym wyrazem jest odsłonięcie wizerunku nowego Błogosławionego, który do chwili liturgicznego ogłoszenia dekretu beatyfikacyjnego pozostaje zasłonięty. Dopiero od tego momentu jest dozwolone umieszczanie w świątyniach portretów Jana Pawła II, zanoszenie modlitw czy litanii za jego wstawiennictwem oraz budowanie świątyń pod jego wezwaniem. Dekret beatyfikacyjny jest więc dokumentem o charakterze dyscyplinarnym, w odróżnieniu od dekretu kanonizacyjnego, który ma charakter doktrynalny, ponieważ wydający go papież potwierdza swym autorytetem i podaje do wierzenia, że dana osoba jest już w niebie, a jej kult jest obowiązujący dla całego Kościoła.

Jan Paweł II zmarł 2 kwietnia 2005 r. Jego pontyfikat jest uznawany za najdłuższy, po pontyfikacie świętego Piotra i bł. Piusa IX - był papieżem przez 26 i pół roku (9666 dni). Sam Jan Paweł II o wiele więcej osób beatyfikował (1338) i kanonizował (482) niż jakikolwiek wcześniejszy papież.

Beatyfikacja oznacza decyzję Papieża zezwalającą na kult publiczny Sługi Bożego ograniczony do jakiegoś kraju, miasta, regionu, diecezji, instytutu życia konsekrowanego lub do określonych czynności liturgicznych (np. odprawianie Mszy św. albo recytowanie Liturgii godzin o błogosławionym). Instytucja ta różni się od kanonizacji tym, że nie nakazuje, lecz zezwala na kult publiczny lokalny i nie jest aktem papieskim definitywnym, ponieważ jest otwarta na ewentualną kanonizację i jest jednocześnie obowiązkowym etapem w drodze do kanonizacji.

408JP II beatyfikacja4.jpg 411JP II beatyfikacja2.jpg 410JP II beatyfikacja1.jpg


Benedykt XVI już miesiąc po śmierci swojego poprzednika, dokładnie 13 maja 2005 r., zgodził się na odstąpienie od reguły, że proces beatyfikacyjny jest wszczynany pięć lat po śmierci kandydata na ołtarze. Wcześniej taka dyspensa była zastosowana tylko w przypadku Matki Teresy z Kalkuty. Podobną dyspensę uzyskała siostra Łucja de Santos, wizjonerka z Fatimy, zmarła 13 lutego 2005 r. Proces beatyfikacyjny może trwać wiele lat, np. św. królowa Jadwiga została kanonizowana 600 lat po śmierci, a św. Stanisław Kazimierczyk ponad 500 lat. "W tych sprawach nie ma zakreślonego czasu" - mówił PAP ks. dr Andrzej Scąber, główny referent do spraw kanonizacji archidiecezji krakowskiej. Na długość trwania procesu wpływa m.in. przygotowanie osób zaangażowanych w jego prowadzenie i sytuacja polityczna kraju. "Bardzo dużo zależy od postulatora sprawy. To on jest motorem napędowym działań związanych z procesem" - dodaje ks. dr Scąber.

Każdy proces ma dwie części - najpierw toczy się w diecezji, w której zmarł kandydat na ołtarze, potem w Watykanie. W diecezji zbierane są zeznania świadków, którzy mogą potwierdzić świętość Sługi Bożego i heroiczność, czyli wyjątkowość jego cnót, a także dokumentacja związana z jego życiem i działalnością. Zeznania i dokumentacja są zamieszczane w aktach procesu i analizowane później przez Komisje Kongregacji Spraw Kanonizacyjnych. W procesie badane są pisma wydane przez kandydata na ołtarze - te, które ukazały się drukiem, jak i niepublikowane zapiski, notatki i pamiętniki. Kolejny etap procesu toczy się już przed Kongregacją Spraw Kanonizacyjnych. Postulacja sprawy przygotowuje raport tzw. "Positio" trafiający do poszczególnych Komisji Kongregacji. Ich głos jest doradczy dla papieża, który wydaje dekret o heroiczności cnót.

Do uznania kandydata na ołtarze za błogosławionego konieczne jest stwierdzenie cudu, który dokonał się za jego wstawiennictwem, ale już po jego śmierci. Do kanonizacji potrzebny jest jeszcze jeden, kolejny cud.

Zeznania świadków dotyczące Jana Pawła II były zbierane w Krakowie, Rzymie i w Nowym Jorku. Zgromadzono świadectwa 122 osób. "Positio" Jana Pawła II liczy w sumie 2414 stron i składa się z 3 części. Pierwsza z nich zawiera krytyczną, czyli opartą na dokumentach biografię papieża, omówienie cnót, opinię o świętości, duchowości i twórczości literackiej Jana Pawła II. Druga część to zeznania świadków przesłuchanych w Rzymie, a trzecia - świadków, którzy zeznawali przed Trybunałem w Krakowie i w Nowym Jorku.

Cudem koniecznym do beatyfikacji czy kanonizacji nie musi być uzdrowienie. Za cud może być uznane ocalenie życia w sytuacji nadzwyczajnej, np. katastrofy lotniczej, morskiej bądź wypadku. Wtedy swoją opinię w tej sprawie wyrażają nie lekarze, ale specjaliści, którzy orzekają, czy w tej konkretnej sytuacji człowiek mógł przeżyć.

"Pomiędzy specjalistami jest rozbieżność, czy cud konieczny do kanonizacji powinien zdarzyć się już po beatyfikacji, czy po zatwierdzeniu przez papieża dekretu o cudzie, czyli w przypadku Jana Pawła II między 14 stycznia 2011 a 1 maja" - mówi ks. dr Scąber i dodaje, że taka sytuacja była z Edytą Stein. Drugi cud za jej wstawiennictwem wydarzył się jeszcze przed jej beatyfikacją, a po wydaniu dekretu o cudzie uzyskał papieską dyspensę - został uznany w procesie kanonizacyjnym.

Beatyfikacja oznacza, że papież zezwala na kult zawężony do kościoła lokalnego, zgromadzenia zakonnego lub kraju. W przypadku kanonizacji papież nie zezwala, ale nakazuje kult w całym Kościele Powszechnym. "W przypadku beatyfikacji papież nie angażuje swojej najwyższej władzy jako następca św. Piotra. Przy kanonizacji używa władzy Piotra, to znaczy nieomylnie ogłasza, że ten człowiek jest zbawiony, że to święty Kościoła Powszechnego" - tłumaczy ks. dr Scąber.

Jednym z przejawów kultu jest wpisanie nowego błogosławionego do kalendarza liturgicznego. "Po beatyfikacji takie liturgiczne wspomnienie Jana Paweł II będzie w Polsce i w diecezji rzymskiej 22 października, czyli w rocznicę inauguracji jego pontyfikatu" - mówił ks. dr Scąber.

Po śmierci Jana Pawła II pojawiły się głosy, że może on zostać od razu ogłoszony świętym, a nie błogosławionym. "Analogiczna była sytuacja w 2003 r. z Matką Teresą z Kalkuty - osobą powszechnie znaną, szanowaną, laureatką Pokojowej Nagrody Nobla. Papież Jan Paweł II nosił się z zamiarem, aby od razu ogłosić ją świętą. Nie doszło do tego, gdyż w tej sprawie nie było jednomyślności wśród kardynałów, których papież w takiej sytuacji pyta o opinię" - przypomina ks. dr Scąber. "W przypadku Jana Pawła II takie rozwiązanie nie było brane pod uwagę" - dodał.

Nie wiadomo, czyim patronem zostanie Jan Paweł II. Z jednej strony to wynik spontanicznych odczuć wiernych, ale to przekonanie musi uzyskać aprobatę watykańskiej Kongregacji Kultu Bożego.

Ciało Jana Pawła II zostanie przeniesione z Grot Watykańskich do Bazyliki św. Piotra, ale nie wynika to z wymogów procesu beatyfikacyjnego. Są błogosławieni, którzy nadal spoczywają tam, gdzie zostali pochowani. Przeniesienie grobu jest przewidzianą przez prawo kanoniczne praktyką w przypadku osób beatyfikowanych jako wyraz czci dla nich. Ma to wiernym ułatwić oddawanie szacunku Janowi Pawłowi II.

"Dynamika procesu beatyfikacyjnego Jana Pawła II była wyjątkowa. Wynikała ona z zainteresowania sprawą nie tylko postulacji, ale większości wiernych" - uważa ks. dr Scąber. "Mimo to proces był prowadzony skrupulatnie, zgodnie z wszystkimi wymogami prawa. Tempo pracy przy kanonizacji Jana Pawła będzie zależało od czasu, w którym uda się potwierdzić kolejny cud. "Innego dochodzenia nie będzie. Jeśli się udowodni, że dokonał się kolejny cud przez wstawiennictwo bł. Jana Pawła II zostanie on ogłoszony świętym. Nic więcej" - podkreślił ks. dr Scąber.


BEATYFIKACJA   a   KANONIZACJA

Beatyfikacja stanowi jeden z etapów postępowania kanonizacyjnego, czyli beatyfikacja zmierza do kanonizacji danej postaci.


Kanonizacja jest najstarszą formą oficjalnego uznania przez najwyższą władzę Kościoła świętości Sługi Bożego. Oznacza ona ostateczną decyzję Papieża, poprzez którą Sługa Boży, zaliczony wcześniej do grona błogosławionych, zostaje wpisany do katalogu świętych i któremu Biskup Rzymu poleca oddawać kult publiczny w całym Kościele należny osobom świętym. Do kanonizacji wymaga się jednego cudu uzyskanego za wstawiennictwem błogosławionego po jego beatyfikacji i zatwierdzonego z przepisami prawa.

Natomiast beatyfikacja oznacza decyzję Papieża zezwalającą na kult publiczny Sługi Bożego ograniczony do jakiegoś kraju, miasta, regionu, diecezji, instytutu życia konsekrowanego lub do określonych czynności liturgicznych (np. odprawianie Mszy św. albo recytowanie Liturgii godzin o błogosławionym). Istnieją bowiem Słudzy Boży, których kultu publicznego nie powinno się nakładać na cały Kościół, gdyż ich sława świętości nie ma charakteru powszechnego, ale mogą być oni z pożytkiem proponowani jako wzory życia i przykłady cnót dla niektórych wspólnot eklezjalnych czy niektórych grup wiernych. Taki właśnie cel spełnia beatyfikacja. Instytucja ta różni się od kanonizacji tym, że nie nakazuje, lecz zezwala na kult publiczny lokalny i nie jest aktem papieskim definitywnym, ponieważ jest otwarta na ewentualną kanonizację i jest jednocześnie obowiązkowym etapem w drodze do kanonizacji. Formalnymi wymogami do beatyfikacji jest stwierdzenie heroiczności cnót albo męczeństwa za wiarę oraz jednego cudu dokonanego za wstawiennictwem Sługi Bożego po jego śmierci. W przypadku męczeństwa można jednak prosić o dyspensę od cudu wymaganego do beatyfikacji.

źródło: http://www.parafia-bolechowo.pl


ZOBACZ i POSŁUCHAJ: "Piastowy jestem syn"

 


ZOBACZ i POSŁUCHAJ: Szukałem was - litania do Jana Pawła II

 


ZOBACZ i POSŁUCHAJ: Ojcze Nasz - Karol Wojtyła - Seweryn Krajewski

 


ZOBACZ i POSŁUCHAJ: Lolek - Magda Anioł

 

Ioannes Paulus II. Alfabet

Wszystkie zdjęcia papieża

Wykorzystywać życie jak Karol Wojtyła

Dziś możesz zmienić swoje życie

Ułożyłem dla Ciebie piosenkę Lolku...

Kalendarium życia Karola Wojtyły

 

Copyright ©2006 D.W.P - SP Borkowo, data aktualizacji: 04.02.2015 22:36